Często rodzice niemowląt, które są bardziej płaczliwe, mniej sypiają i są bardziej pobudzone niż inne dzieci w ich wieku, zastanawiają się nad tym, czy ich maleństwo nie będzie miało (albo już nie ma) ADHD. Jest to lęk jakby odrobinę na wyrost, gdyż prawidłowa diagnoza potwierdzająca nadpobudliwość może być postawiona dopiero około szóstego roku życia i jest to dość skomplikowanym procesem.
Przeczytaj resztę tego artykułu »

Większość maluchów to po prostu żywiołowe dzieci. Jeśli na dodatek są dla rodziców pępkiem świata i wszystko im wolno, mogą być bardzo uciążliwe.
Przeczytaj resztę tego artykułu »

Nie mogąc wskazać czym jest ADHD (oczywiście prócz serii twierdzących odpowiedzi na pytania czy dziecko robi to lub tamto) możemy próbować wskazać, czym ADHD nie jest. Przyjmijmy, że dziecko naprawdę zachowuje się nadpobudliwie. Nie zdaje się nam. Coś jest nie tak i wyraźnie inaczej niż u reszty. Co może być tego przyczyną? Istnieje kilka możliwych powodów na poziomie biologicznym i cała masa psychologicznych. Przez chwilę zajmijmy się biologicznymi.
Przeczytaj resztę tego artykułu »

Wiele osób nawet nie podejrzewa, że ADHD może dotyczyć dorosłych. Zaburzenie to większości  z nas kojarzy  się wyłącznie z niespokojnymi, impulsywnymi dziećmi. Jednak Zespół Nadpobudliwości Psychoruchowej  to także problem ludzi dojrzałych. Przeczytaj resztę tego artykułu »

ADHD kojarzy się zwykle z dzieckiem, któremu trudno usiedzieć w jednym miejscu, stale wierci się na krześle, biega, łatwo się rozprasza, źle zapamiętuje szczegóły, jest gadatliwe, szybko i często się denerwuje. Te i inne objawy nadmiernej impulsywności, nadruchliwości i deficytów uwagi pojawiają się, w przypadku dzieci z ADHD, przed 7 rokiem życia.
Przeczytaj resztę tego artykułu »