ADHD jest z reguły rozpoznawane w okresie między 7 a 13 rokiem życia. Ze względu na tak młody wiek pacjentów istotne jest rokowanie towarzyszące temu zaburzeniu. ADHD niewątpliwie ma przebieg powolny i długoletni. Jednak objawy występujące w trakcie choroby oraz płaszczyzny życia na które ma wpływ zmieniają się wraz z wiekiem pacjenta.
Przeczytaj resztę tego artykułu »

Powikłania pojawiające się w przebiegu ADHD można podzielić w zależności od wieku pacjenta oraz grupy objawów,z którą są związane. Istnieją jednak również takie, które ciężko jest zaklasyfikować do którejkolwiek grupy. Znając objawy ADHD oraz ich ewolucję wraz z wiekiem łatwo jest przewidzieć niektóre niepożądane sytuacje i starać się im zapobiec.
Przeczytaj resztę tego artykułu »

Zaburzenia zachowania są rozpoznaniem chętnie stawianym zarówno przez psychologów, lekarzy pediatrów, jak i psychiatrów dziecięcych, jednakże, – co niestety trzeba zaznaczyć – rozpoznaniem często nadużywanym lub też rozumianym opacznie.
Przeczytaj resztę tego artykułu »

Konferencja w Poznaniu 30.11.2006 “Zapobieganie agresji w szkole”.

Zaburzenia zachowania są rozpoznaniem chętnie stawianym zarówno przez psychologów, lekarzy pediatrów, jak i psychiatrów dziecięcych, jednakże, – co niestety trzeba zaznaczyć – rozpoznaniem często nadużywanym lub też rozumianym opacznie. Dlatego warto by było zacząć od odróżnienia zaburzeń zachowania, od niewłaściwych trudnych do zaakceptowania zachowań, zachowań agresywnych czy konfliktu z prawem.
Przeczytaj resztę tego artykułu »

Konferencja w Poznaniu 30.11.2006 “Zapobieganie agresji w szkole”.

Opozycyjno-buntownicze zaburzenie (Oppositional Defiant Disorder)

A. U dziecka występuje powtarzający się i trwały wzorzec negatywistycznego, wrogiego i wyzywającego zachowania, w czasie ostatnich 6 miesięcy, w czasie których spełnione jest przynajmniej 4 (lub więcej) kryteriów z poniższej listy:
Przeczytaj resztę tego artykułu »

1. Zaburzenia zachowania.
Zaburzenia zachowania to powtarzające się, występujące przynajmniej w ciągu pół roku zachowania antysocjalne, agresywne lub buntownicze. W łagodniejszej lub wczesnej postaci zaburzeń zachowania są to wybuchy złości, ciągłe kłócenie się, nieprzestrzeganie reguł społecznych, stałe obwinianie innych, gniewny i niechętny afekt, złośliwe i mściwe zachowanie, częste używanie obscenicznego języka. W pełnym obrazie klinicznym są to kradzieże, kłamstwa, umyślne podpalenia, powtarzające się ucieczki, niszczenie cudzej własności, okrucieństwo wobec zwierząt, gwałty, użycie broni podczas bójek, znęcanie się fizyczne nad innymi osobami, zastraszanie. Obecnie obowiązujące kryteria diagnostyczne ICD – 10 mówią o zaburzeniach zachowania (F.91), jako powtarzającym się w przeciągu 6 ostatnich miesięcy i utrwalonym wzorcu negatywnych zachowań. W klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego DSM – IV TR termin ten odpowiada dwóm zaburzeniom – Opposite Defiant Disorder (ODD) (odpowiadają im zaburzenia zachowania polegające na opozycyjnym przeciwstawianiu się w ICD – 10) i Conduct Disorder (CD) (odpowiadają im pozostałe typy zaburzeń zachowania wg ICD 10), jednak tutaj okres ich występowania konieczny do postawienia rozpoznania został wydłużony do ostatnich 12 miesięcy. Warto podkreślić fakt, że zachowania opozycyjno – buntownicze (zwłaszcza w przypadku młodszych dzieci oraz z definicji w przypadku braku obecności objawów poważnych zaburzeń zachowania) są problemem o zupełnie innym znaczeniu klinicznym i odmiennym rokowaniu niż „poważne” („właściwe”) zaburzenia zachowania.
Przeczytaj resztę tego artykułu »